«يَا اُمّ العَبّاس (عَلَيه السَّلام)»
یا ام البنین(علیهاالسلام)! نام زیبایت هم نام با مادر حسنین(علیهما السلام) ؛ فاطمه بود. اما بزرگواری و عظمتت اجازه نداد که تو را فاطمه بخوانند.چرا که خود را کنیز فاطمه(سلام الله علیها) میخواندی و دوست نداشتی فاطمه صدایت کنند تا مبادا داغ فراق فرزندان فاطمه(سلام الله علیها) تازه شود.
به عباس(علیه السلام) خود، شیر محبت و درس ایثار و عطوفت دادی و چنان مردانگی و ادبی به او آموختی که ادب، خجالت زده ادب اوست.
یا ام البنین(علیهاالسلام)! تو مادر سلطان عشقی هستی که خداوند لقب باب الحوائجی را به او اعطاء کرده و به این سبب بر کل عالم مفتخری.
ای مادر باب الحوائج عالم! از تو میخواهیم که برات کربلاء و صفای بین الحرمین و کف العباس را به دوستان پسرت حضرت عباس(علیه السلام) اعطاء کنی.
ادامه
مطلب...
+
نوشته شده در یکشنبه
1388/03/17;ساعت 8:4;
توسط پوربافرانی ; |